ಎರಡು ಹೆಂಡತಿಯರ ನಡುವೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗದೆ, ಭಗವಂತನೇ ಸಂದೇಶ ಒಯ್ಯಬೇಕಾಗಿ ಬಂದ ಸಂತ
ಮೂವರು ಮಹಾ ತಮಿಳು ಶೈವ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯನಾದ ಸುಂದರರ್ ತಿರುವಾರೂರಿನಲ್ಲಿ ಪರವೈಯನ್ನು, ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗಿಲಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದನು, ಇಬ್ಬರಿಂದಲೂ ದೂರವಿರಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಅವನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮುರಿದು ಸಂಗಿಲಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಕುರುಡನಾದಾಗ, ಒಮ್ಮೆ ಅವನ ಮೊದಲ ಮದುವೆಯನ್ನು ತಡೆದ ಅದೇ ಭಗವಂತ ಎರಡು ಮನೆಗಳ ನಡುವೆ ಪಾದರಕ್ಷೆಯ ಸಂದೇಶವಾಹಕನಾದನು.
ಪರಿಶೀಲಿಸಿದವರು Vidhata Editorial Desk · ನವೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ
In this story
ಭಗವಂತ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದ ಮದುವೆ
ಎಂಟನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಚೋಳ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ನಂಬಿಯಾರೂರರ್ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹುಡುಗನನ್ನು ಸ್ಥಾನಿಕ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅವನು ಅಸಾಧಾರಣ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಅವನನ್ನು ದತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಅವನು ಪ್ರಾಯದವನಾದಾಗ, ಇನ್ನೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಟುಂಬದ ಹುಡುಗಿಯೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಮದುವೆ ನಿಗದಿಯಾಯಿತು, ಮಂಟಪ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕುಳಿತರು, ವರದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಮದುವೆಯ ದಿನ, ಪುರೋಹಿತರು ಮೊದಲ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ನಡೆದರು, ಕೆದರಿದ ಕೂದಲು, ಮೈಲಿಗೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದ ಕಟ್ಟು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಘೋಷಿಸಿದರು, ಮದುಮಗ ತನ್ನ ಬಂಧಿತ ದಾಸನೆಂದು. ತನ್ನ ಬಳಿ ಪಾಮಿನ ಎಲೆಯ ದಸ್ತಾವೇಜು ಇದೆ, ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ತಂದಿದ್ದೇನೆ. ಮದುವೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಮದುವೆ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಿಗೆ ಅವಮಾನವಾಯಿತು. ಮದುಮಗ, ನಂಬಿಯಾರೂರರನ್ನು ದಸ್ತಾವೇಜನ್ನು ಸ್ವತಃ ಓದಲು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಅವನು ಓದಿದನು. ದಸ್ತಾವೇಜು, ಅವನ ಸ್ವಂತ ಅಜ್ಜನ ಬರಹದಲ್ಲಿ, ಹುಡುಗನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ವಂಶಸ್ಥರನ್ನು ವಯಸ್ಸಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ವಂಶದ ಸೇವೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿತ್ತು.
ನಂಬಿಯಾರೂರರು ವಾದಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ವಯಸ್ಸಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದಸ್ತಾವೇಜನ್ನು ಗ್ರಾಮ ಸಭೆಯ ಮುಂದೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಸಭೆ ಓದಿತು. ದಸ್ತಾವೇಜು ನಿಜವಾದುದು. ತಮಿಳು ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಮದುವೆ ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹುಡುಗ ಇನ್ನೊಂದು ಮನೆತನದವನು.
ವಯಸ್ಸಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮದುಮಗನನ್ನು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಮದುವೆಯಿಂದ ಮಣಿಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು, ಅವನನ್ನು ತಿರುವೆನ್ನೈನಲ್ಲೂರಿನ ಸಣ್ಣ ಶಿವ ದೇವಾಲಯದವರೆಗೆ ರಸ್ತೆಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ನಡೆಸಿದರು, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ, ವಯಸ್ಸಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕಣ್ಮರೆಯಾದರು.
ಬೀಗ ಹಾಕಿದ್ದ ಗರ್ಭಗುಡಿ ತೆರೆಯಿತು. ಒಳಗೆ ಶಿವನು ನಿಂತಿದ್ದನು.
"தடுத்தாட் கொண்டார்" - (ಅವನು ಅವನನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತನ್ನದಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.)
ಸೇಕ್ಕಿೞಾರ್ ಬಳಸುವ ಪದವಿದು, ಮತ್ತು ಇದು ಸಂತನ ಕಂತೆಯ ಹೆಸರಾಯಿತು: ತಡುದಾಡ್ಕೊಂಡ ಪುರಾಣಂ - ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವನ ಪುರಾಣ.
ಶಿವನು ಗರ್ಭಗುಡಿಯಿಂದ ನಂಬಿಯಾರೂರರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. ನನಗಾಗಿ ಹಾಡು. ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಹಾಡು. ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ಮೊದಲು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಪದದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸು.
ನಂಬಿಯಾರೂರರು, ಇನ್ನೂ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ, ತನಗೆ ಬಂದ ಮೊದಲ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಅವರು ಪಿತ್ತಾ ಎಂದರು - ಹುಚ್ಚಾ.
"பித்தா பிறை சூடீ பெருமானே அருளாளா"
>
(ಓ ಹುಚ್ಚಾ, ಓ ಚಂದ್ರಮುಕುಟಧಾರಿಯೇ, ಓ ಮಹಾಪ್ರಭುವೇ, ಓ ಕರುಣಾದಾತನೇ)
ಆ ಪದ, ಪಿತ್ತಾ, ಮೊದಲ ಸ್ತೋತ್ರದ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಶಿವನು ಅದನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ಹೌದು, ನನ್ನನ್ನು ಹುಚ್ಚ ಎಂದು ಕರೆ, ಅದು ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ನನ್ನ ಹೆಸರು, ಮತ್ತು ಆ ದಿನದಿಂದ ನಂಬಿಯಾರೂರರು ಸಂತ ಸುಂದರರಾದರು, ಮೂವರ್ ಪೈಕಿ ಕಿರಿಯರು, ಅಪ್ಪರ್ ಮತ್ತು ಸಂಬಂದರೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಮಹಾನ್ ಶೈವ ಸ್ತೋತ್ರಕಾರರು.
ಅವರು ಆ ವಧುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಮರಳಲೇ ಇಲ್ಲ.
ತಿರುವಾರೂರಿನ ಪರವೈ
ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಸುಂದರರು ಮಹಾನ್ ದೇವಾಲಯ ನಗರ ತಿರುವಾರೂರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನೃತ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪರವೈ ನಾಚಿಯಾರ್ ಎಂಬ ದೇವದಾಸಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ತಮಿಳು ಕವಿಗಳು ಒಂದೇ ಪದದಿಂದ ವರ್ಣಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ಕುಯಿಲನೈಯಾಲ್, ಕೋಗಿಲೆಯಂತೆ. ಅವರು ಮೊದಲ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.
ಅವರು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಅವಳು ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು. ಅವರು ತಿರುವಾರೂರಿನಲ್ಲಿ ಭಗವಂತ ತ್ಯಾಗರಾಜನ ಮುಂದೆ ವಿವಾಹವಾದರು, ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಶಿವನ ರೂಪ. ಸಂತನ ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನೇ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದನು. ಸುಂದರರು ಅವಳ ಪತಿಯಾಗಿ ತಿರುವಾರೂರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಾಡಿದರು. ತ್ಯಾಗರಾಜನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು.
ಎಲ್ಲಾ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಪರವೈ ಅಪಾರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ಗಂಡನ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪ್ರಯಾಣಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಅವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಭಗವಂತನೊಂದಿಗಿನ ಅವನ ವಾದಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಳು, ಸುಂದರರ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಸಂತನು ಶಿವನನ್ನು ಗದರಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ, ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ, ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕೋತಿ ತನ್ನನ್ನು ಕಚ್ಚದಂತೆ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಪರವೈ ಮನೆತನವನ್ನು ನಡೆಸಿದಳು.
ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನ ಸಂಗಿಲಿ
ಆದರೆ ಸುಂದರರು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದರು. ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಈಗಿನ ಚೆನ್ನೈನ ಹೊರಗೆ, ಅವರು ದೇವಾಲಯದ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಗಿಲಿ ನಾಚಿಯಾರ್ ಎಂಬ ಯುವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅವಳು ವೆಲ್ಲಾಳ ಕುಟುಂಬದ ಮಗಳು, ದೇವಾಲಯದ ಸೇವೆಗೆ ಅವಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರು.
ಸುಂದರರು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.
ಅವರು ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನ ಭಗವಂತ ಪದಂಪಕ್ಕನಾಥರಿಗೆ ಸಂಗಿಲಿಯ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಭಗವಂತ ಒಪ್ಪಿದನು ಆದರೆ, ತನ್ನ ಸಂತನನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದು, ಒಂದು ಷರತ್ತು ಹಾಕಿದನು. ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾದರೆ, ನೀನು ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಂಗಣದಲ್ಲಿರುವ ಮಕಿೞಾಂ ಮರದ ಬಳಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡು.
ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನ ಮಕಿೞಾಂ ಮರವು ಪವಿತ್ರ ಮರವಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ. ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಮುರಿಯುವುದು ಸಂಧಾನ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಶಾಪವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದು.
ಸುಂದರರು ತುಂಬಾ ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿದರು. ಅವರು ಮರದ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಸಂಗಿಲಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದರು. ಅವರು ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸಿಸಿದರು.
ಆದರೆ ತಿರುವಾರೂರ್ ಅವರನ್ನು ಕರೆಯಿತು. ಪರವೈ ಅವರನ್ನು ಕರೆದಳು, ಸಂದೇಶದಿಂದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ. ಸುಂದರರು ಚಿಂತೆಗೊಳಗಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನಲ್ಲಿ ತಿರುವಾರೂರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನಿಂದ ಜಾರಿಕೊಂಡು, ಒಮ್ಮೆ ಪರವೈಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮರಳುವುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನ ಭಗವಂತ, ಇದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ದಯಾಳುವಾಗಿದ್ದನು. ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ, ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ, ಮಕಿೞಾಂ ಮರವು ಅವನನ್ನು ನೋಡಬಹುದಾದಾಗ ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗಿತ್ತು. ಸುಂದರರು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟರೆ, ಮರವು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಾಗ, ಅವರು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಸುಂದರರು ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಅವರು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು.
ಆದರೆ ಸಂಗಿಲಿ, ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಭಗವಂತನಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದವಳು, ಆ ಸಂಜೆಯೇ ಭಗವಂತನನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಇರಲು ಕೇಳಿದ್ದಳು, ಏಕೆಂದರೆ ಏನು ಬರಲಿದೆ ಎಂದು ಅವಳು ಅನುಮಾನಿಸಿದ್ದಳು. ಭಗವಂತ ಅವಳಿಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಭಗವಂತ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಇದ್ದನು. ಮರವು, ಭಗವಂತ ಅದರ ಕೆಳಗಿದ್ದು, ಎಚ್ಚರವಾಗಿತ್ತು.
ಸುಂದರರು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ನಡೆದು ಹೊರಟರು. ಮರವು ನೋಡಿತು. ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮುರಿದುಹೋಯಿತು.
ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕುರುಡುತನ
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಂದರರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ರಸ್ತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕುಳಿತು, ಅಳುತ್ತಾ, ಶಾಪವನ್ನು ಅದೇನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು:
"தலையே நீ வணங்காய் - தலைமாலை தலைக்கணிந்து தலையாலே பலி தேருந் தலைவனை - தலையே நீ வணங்காய்."
>
(ಓ ನನ್ನ ತಲೆಯೇ, ನಮಸ್ಕರಿಸು. ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತಲೆಬುರುಡೆಗಳ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಲೆಬುರುಡೆಯಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸು. ಓ ನನ್ನ ತಲೆಯೇ, ನಮಸ್ಕರಿಸು.)
ಭಗವಂತ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಅವನು ಸಂತನ ಎಡ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಭಾಗಶಃ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮರಳಿಸಿದನು, ನಡೆಯಲು ಸಾಕಷ್ಟು. ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನ ಉಳಿದ ದೃಷ್ಟಿ ತಿರುವಾರೂರಿನಲ್ಲಿದೆ. ಪರವೈಯ ಬಳಿಗೆ ನಡೆ. ನೀನು ಹೋಗುವಾಗ ಪ್ರತಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸುಂದರರು ನಡೆದರು. ರಸ್ತೆಯ ಪ್ರತಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದು ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯ ಒಂದು ಭಾಗ ಹಿಂದಿರುಗಿತು. ಅವರು ತಿರುವಾರೂರನ್ನು ತಲುಪುವ ವೇಳೆಗೆ ಅವರು ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮಂದವಾಗಿ ನೋಡಬಲ್ಲರು. ಅವರು ಪರವೈಯ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು. ಅವಳು ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು.
ಆದರೆ ಈಗ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪುರಾಣವು ತುಂಬಾ ಕೋಮಲವಾಗುತ್ತದೆ, ಸುಂದರರಿಗೆ ತಾವು ಸ್ವತಃ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ಎರಡು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹೆಂಡತಿಯರಿದ್ದರು. ಅವರು ಅವರ ನಡುವೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಚಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಮರಳಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಪರವೈ, ಅವನನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗಿಲಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿತ್ತು.
ಭಗವಂತ ಸಂದೇಶವಾಹಕನಾಗುತ್ತಾನೆ
ಸುಂದರರು, ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ, ಬೇಡುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಿದಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಭಗವಂತನನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಮತ್ತು ದಯವಿಟ್ಟು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯನ್ನು ಎಂದು ಕೇಳುವ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಅವರು ಸ್ತೋತ್ರದಲ್ಲಿ, ಶಿವನನ್ನು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸಂಬೋಧಿಸಿ ಯಾವ ಮನೆತನವನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಏನು ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.
ಪೆರಿಯ ಪುರಾಣವು ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಭಗವಂತ ಹೋದನು.
ಅವನು ವಯಸ್ಸಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪವನ್ನು ತಳೆದನು, ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೊದಲ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಅದೇ ರೂಪ, ಮತ್ತು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ತಿರುವಾರೂರಿನಿಂದ ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿಗೆ ಮತ್ತು ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿನಿಂದ ಮರಳಿ ತಿರುವಾರೂರಿಗೆ ನಡೆದನು, ಸಂತನ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಕಡೆ ಮತ್ತು ಸಂಗಿಲಿಯ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು. ಅವನು ಇದನ್ನು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಒಂದು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು: ಸುಂದರರು ಕೆಲವು ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವರು; ಪರವೈ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಳು; ಸಂಗಿಲಿ ಕ್ಷಮಿಸುವಳು; ಭಗವಂತನೇ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಗೆ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ನೀಡುವನು.
ಸೇಕ್ಕಿೞಾರ್, ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ, ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಂತನಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವವನ್ನು ಅಥವಾ ಶಾಪವನ್ನು ಅಥವಾ ದೈವಿಕ ಕೆಲಸಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಮೃದುಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅದನ್ನು ನಿಂತ ಹಾಗೆಯೇ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಶೈವ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ನಿಲುವು ಏನೆಂದರೆ ಭಗವಂತ ನಿಖರವಾಗಿ ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ ಎರಡು ಮಹಿಳೆಯರ ಮನೆಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ರೀತಿಯ ಭಗವಂತ, ಮತ್ತು ಸಂತನು ನಿಖರವಾಗಿ ಎರಡು ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಭಗವಂತನನ್ನು ಕೇಳುವ ರೀತಿಯ ಸಂತನು.
ಸುಂದರರು ಸುಮಾರು ನೂರು ತೇವಾರಂ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ಬದುಕಿದರು. ಅವರು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು, ತಮಿಳು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಭಗವಂತನೇ ಕಳುಹಿಸಿದ ಬಿಳಿ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟರು, ಪರವೈ ಮತ್ತು ಸಂಗಿಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಪೆರಿಯ ಪುರಾಣವು ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ತಮಿಳರು ಇನ್ನೂ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಪದಗುಚ್ಛದೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ:
"ஆரூரன் தம்பிரான் தோழன்"
>
(ಸುಂದರರ್, ಭಗವಂತನ ಸ್ನೇಹಿತ.)
ಭಕ್ತನಲ್ಲ. ದಾಸನಲ್ಲ. ತೋೞನ್. ಸ್ನೇಹಿತ.
---
ತಮಿಳರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರು
ಬೇರೆ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಈ ಸಂತನನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿರಬಹುದು. ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಅವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರಬಹುದು, ಸಂಗಿಲಿಯನ್ನು ದಾಖಲೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಿರಬಹುದು, ಶಾಪವನ್ನು ರೂಪಕವಾಗಿ ಮೃದುಗೊಳಿಸಿರಬಹುದು. ತಮಿಳು ಶೈವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ವಿರುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿತು. ಅವರು ಪರವೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಅವರು ಸಂಗಿಲಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಅವರು ಮುರಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಕಳೆದುಹೋದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂತನ ಪರವಾಗಿ ಎರಡು ಮನೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಭಗವಂತನನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರು.
ಏಕೆಂದರೆ ಪೆರಿಯ ಪುರಾಣವು ಶಾಂತವಾದ ವಾದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಸಂತತ್ವವು ಮಾನವ ಜೀವನವು ಶುದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ತೆಳುವಾಗುವ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ. ಸಂತತ್ವವು ಮಾನವ ಜೀವನವು ತುಂಬಾ ಸಾಂದ್ರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು, ದಿವ್ಯವು ವ್ಯಕ್ತಿಗತವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಂದರರ ಗೊಂದಲವು ಅವರ ಸಾಮೀಪ್ಯದ ಪುರಾವೆಯಾಗಿದೆ, ಅದರ ಮುಜುಗರವಲ್ಲ.
ಭಗವಂತ ತನ್ನ ಸಂತನ ಪರವಾಗಿ ತಿರುವೊತ್ರಿಯೂರಿಗೆ ಹೋದನು. ಅದು, ತಮಿಳರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಭಗವಂತ ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆ.