ਵੈਦਿਕ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ: ਰੰਧ੍ਰ ਭਾਵ ਆਯੂ, ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਬਦਲਾਅ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ

ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਵ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਡਰੇ ਹੋਏ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਜੋਤਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਧੀਮੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਗੰਭੀਰ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਹੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਛਪਿਆ ਕਾਗਜ਼ ਇੰਝ ਫੜੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਐਕਸ-ਰੇ ਫੜਿਆ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਦੀ ਅਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵਿਆਖਿਆ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਕੰਮ-ਕਾਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਸ਼ਿਸ਼ਟ ਸਵਾਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਅਸਲ ਸਵਾਲ ਦੱਬਿਆ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅੱਠਵੇਂ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਭਾਵ, ਮੌਤ ਦਾ ਭਾਵ, ਕਹਿੰਦੀ ਤਾਂ ਹੈ। ਉਹੀ ਗ੍ਰੰਥ, ਕਈ ਵਾਰ ਉਸੇ ਸਤਰ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਯੁ ਭਾਵ, ਯਾਨੀ ਉਮਰ ਦਾ ਭਾਵ, ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕੋ ਮਾਪ ਦੇ ਦੋ ਨਾਂ, ਦੋ ਉਲਟ ਸਿਰਿਆਂ ਤੋਂ ਲਏ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਵੱਧ ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਹੈ ਰੰਧ੍ਰ ਭਾਵ। ਰੰਧ੍ਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਛੇਕ, ਕੰਧ ਵਿਚਲੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਥਾਂ, ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੋਂ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਜੀਵਨ ਉਸ ਸਭ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਉਸ ਖੁੱਲ੍ਹ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਵਿਰਾਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਕੋਈ ਰੋਗ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਮੋੜ ਜੋ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਦੀ।

ਵੈਦਿਕ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?

ਪਰਾਸ਼ਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਤ ਪਰਾਸ਼ਰ ਹੋਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਜਿਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਭਾਵ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਗਿਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉੱਥੇ 11.9 ਉੱਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਨੂੰ ਆਯੂ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੂ, ਕਿਲ੍ਹੇ, ਮਰ ਚੁੱਕਿਆਂ ਦਾ ਧਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੀਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਹਾਲੇ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਪੜ੍ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਇਸ ਭਾਵ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਗਭਗ ਸਾਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਦੀ ਲੰਬਾਈ। ਉਹ ਟਕਰਾਅ ਜੋ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਨਹੀਂ ਲੜਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਬੰਦੇ ਦਾ ਪੈਸਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਉਸ ਦਾ ਗਿਆਨ ਜੋ ਨਜ਼ਰੋਂ ਓਹਲੇ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ।

ਮੰਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਫਲਦੀਪਿਕਾ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਿਆਂ ਇਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਢੱਕਦਾ ਹੈ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਇਸ ਭਾਵ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਅਧਿਆਇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਇ 19, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਅੱਗੇ ਇਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕੀ: ਲਗਭਗ ਪੂਰਾ ਅਧਿਆਇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਯੂ ਲੰਮੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀ। ਨਾ ਕੋਈ ਕਵਿਤਾ, ਨਾ ਗੁਪਤ ਵਿੱਦਿਆ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਚੇਤਾਵਨੀ। ਸਿਰਫ਼ ਯੋਗ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ।

ਕੰਮ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਅੱਠਵੇਂ ਤੋਂ ਸਰੀਰ ਦੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਪੂੰਜੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, ਅਚਾਨਕ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਉਹ ਧਨ ਜੋ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਂਝੀ ਪੂੰਜੀ ਅਤੇ ਬੀਮਾ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਖੋਜਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਂਡ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਦੂਜਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਸਾਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਧਾਗਾ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਟੁੱਟ-ਭੱਜ ਹੈ, ਲੜੀ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਹੈ। ਅੱਠਵਾਂ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਆਸ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਆਯੂ ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ ਤੋਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ਟਮ ਤੋਂ ਅਸ਼ਟਮ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਜੋਤਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਆਯੂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਹੀਂ, ਦੋ ਭਾਵ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਮਾਰਕ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ, 44.2 ਉੱਤੇ, ਸਾਫ਼ ਆਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਹੀ ਆਯੂ ਦੇ ਦੋ ਭਾਵ ਹਨ। ਲਗਨ ਤੋਂ ਅੱਠਵਾਂ ਮੁੱਖ ਆਯੁ ਭਾਵ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਉਸ ਨਿਯਮ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰੰਪਰਾ ਹਰ ਥਾਂ ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਭਾਵਾਤ ਭਾਵਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਉਸੇ ਭਾਵ ਤੋਂ ਉੰਨੀ ਹੀ ਦੂਰੀ ਦੁਬਾਰਾ ਗਿਣੋ। ਅੱਠਵੇਂ ਤੋਂ ਅੱਠਵਾਂ ਤੀਜੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਪੜ੍ਹਤ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੋਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਧੀ ਹੈ।

ਤੀਜਾ ਯਤਨ ਅਤੇ ਦਮ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜੋੜ ਮਨਮਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੜ੍ਹਤ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਥਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਜੋੜੀ ਦੁਆਲੇ ਮਾਰਕ ਭਾਵ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਸੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰ ਆਯੂ-ਭਾਵ ਤੋਂ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਗਿਣ ਕੇ ਇਹ ਕੱਢਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਧ ਬਲਵਾਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫ਼ਰਕ ਗ੍ਰੰਥ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਲਿਖਤ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਲੰਬਾਈ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਮਾਰਕ ਉਸ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਅੰਦਰਲਾ ਪਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਨੀ ਇਸ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਯੁਸ਼ਕਾਰਕ, ਯਾਨੀ ਆਯੂ ਦੇ ਸੁਭਾਵਿਕ ਕਾਰਕ, ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਾਸ਼ਰ 32.22 ਤੋਂ 24 ਉੱਤੇ ਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਨੂੰ ਮੌਤ ਸੌਂਪ ਕੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਆਯੂ-ਗਣਨਾ, ਆਯੁਰਦਾਯ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿੱਦਿਆ ਹੈ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡਾਯੂ, ਨਿਸਰਗਾਯੂ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਾਯੂ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਕੜਾ ਕੱਢਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦੋ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰਾਸ਼ਰ, 43.53 ਤੋਂ 54 ਉੱਤੇ, ਅਲਪਾਯੂ ਯਾਨੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਬੱਤੀ ਤੱਕ, ਮਧਯਾਯੂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਚੌਂਹਠ ਅਤੇ ਪੂਰਣਾਯੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਮੰਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰ, ਫਲਦੀਪਿਕਾ 13.6 ਉੱਤੇ, ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਲਈ ਬੱਤੀ ਹੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਲਈ ਸੱਤਰ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਲਈ ਸੌ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਗ੍ਰੰਥ ਲਗਾਤਾਰ ਹਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਇੱਕੋ ਪੈਰੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਕਿੱਥੇ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਇਹ ਗੱਲ ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਪਹੁੰਚਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉੰਨੀ ਪਹੁੰਚਦੀ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵਿਧੀਆਂ ਘੜੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਿਖਤ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਾਵਧਾਨੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਾਈ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਅਰਿਸ਼ਟ, ਯਾਨੀ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਦੋਸ਼ਾਂ, ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ ਦਾ ਅਧਿਆਇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਓਦੋਂ ਹੀ ਸਮਝ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਪਾਠਕ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੜ੍ਹ ਲਵੇਗਾ। ਮੰਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਿੱਧੇ ਹਨ: ਫਲਦੀਪਿਕਾ 13.3 ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਯੂ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇੱਕੋ ਕੁੰਡਲੀ ਉੱਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਜੋਤਸ਼ੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਅੰਕੜਾ ਫੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਨਿਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਘੱਟ ਸਾਵਧਾਨ ਹੈ।

ਜੇ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਅੱਠਵਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਤੀਜਾ ਭਾਵ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੁਫ਼ਤ ਕੁੰਡਲੀ ਦੋਵੇਂ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਸਮੇਤ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਕੁੰਡਲੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਲਿਖਤ ਵੱਧ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਵਿਰਾਸਤ, ਸਹੁਰਿਆਂ ਦਾ ਧਨ ਅਤੇ ਬੀਮਾ: ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਧਨ

ਧਨ ਵਾਲਾ ਪੱਖ ਕੁੰਡਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਤੋਂ ਗਿਣਿਆ ਦੂਜਾ ਭਾਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਧਨ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅੱਠਵਾਂ ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਦਾ ਧਨ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਹੁਰਿਆਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਸਵਾਲ, ਸਤਰੀਧਨ ਦੇ ਝਗੜੇ, ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਸੱਤਵੇਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੋਂ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਚੌੜਾ ਕਰੋ ਤਾਂ ਅੱਠਵਾਂ ਉਸ ਪੂੰਜੀ ਦਾ ਭਾਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਕੱਲੀ ਤੁਹਾਡੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵਿਰਸਾ ਅਤੇ ਵਸੀਅਤਾਂ। ਬੀਮੇ ਦੀ ਰਕਮ। ਭਵਿੱਖ ਨਿਧੀ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ। ਕਰਜ਼ੇ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਰੱਖੀ ਜਾਇਦਾਦ, ਯਾਨੀ ਹਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਉਧਾਰ ਲਈ ਗਈ ਹੈ। ਟੈਕਸ, ਜੋ ਉਸ ਖੁੱਲ੍ਹ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਪੈਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਸ ਨਹੀਂ। ਸਾਂਝੇ ਖਾਤੇ, ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲਈ ਗਈ ਬਾਹਰਲੀ ਪੂੰਜੀ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੇ ਗੇੜ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅੱਠਵਾਂ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਿਆਰ੍ਹਵਾਂ ਲਾਭ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਅੱਠਵਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੈਸਾ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੀ ਕੀਮਤ ਕੀ ਹੈ।

ਅਚਾਨਕ ਲਾਭ ਇੱਥੇ ਉਸੇ ਕਾਰਨ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਅਚਾਨਕ ਹਾਨੀਆਂ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਰੋਂ, ਉਸੇ ਇੱਕ ਛੇਕ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਜਾਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਸੁਖਾਵਾਂ ਬੈਠਾ ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਸਧਾਰਨ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਉਹੀ ਸੁਆਮੀ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਇਦਾਦ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਦਾਲਤੀ ਮੁਕੱਦਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਖੋਜੀਆਂ, ਸਰਜਨਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰ-ਸਾਧਕਾਂ ਦਾ ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਅੱਠਵਾਂ ਉਸ ਸਭ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤਲੀ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ। ਸਰਜਨ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਰੋਗ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਫ਼ੌਰੈਂਸਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਸਾਲਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਬੰਦਾ ਮੂੰਹੋਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ। ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੇ ਧੰਦੇ ਵਾਲੇ। ਬੀਮਾ-ਗਣਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿੱਦਿਆ ਹੀ ਅਚਾਨਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲਾਉਣਾ ਹੈ। ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਅੱਠਵਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅਜਿਹਾ ਬੰਦਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਵਰਣਨ ਸੁਖਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ।

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸੁਧਾਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਉੱਤੇ ਇਹ ਗ਼ਲਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੰਤਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੰਜਵੇਂ ਦਾ ਹੈ, 11.6 ਉੱਤੇ, ਵਿੱਦਿਆ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਨਾਲ। ਤਿੰਨ ਸ਼ਲੋਕ ਬਾਅਦ ਅੱਠਵੇਂ ਨੂੰ ਆਯੂ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ। ਅੱਠਵਾਂ ਜੋ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਵੱਲ ਖਿੱਚ। ਜਿਹੜੀ ਕੁੰਡਲੀ ਗੰਭੀਰ ਸਾਧਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਲੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਅੱਠਵੇਂ ਦੀ ਥਾਂ ਪੰਜਵੇਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।

ਸਾਧਨਾ ਨੂੰ ਅੱਠਵਾਂ ਜਿੱਥੇ ਛੂੰਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਉਪਾਅ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੋਈ ਰਤਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਮ੍ਰਿਤਯੂੰਜਯ ਹੈ, ਰਿਗਵੇਦ 7.59.12 ਦਾ ਤ੍ਰਯੰਬਕਮ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਯਜੁਰਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਮਰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਸੋਚੋ। ਅਣਯੋਜਿਤ ਦੇ ਭਾਵ ਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਜਵਾਬ ਦੁਹਰਾਓ ਹੈ, ਖ਼ਰੀਦ ਨਹੀਂ।

ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼ ਕਿੱਥੇ ਬੈਠਾ ਹੈ: ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਭਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਸੈਰ

ਅੱਠਵੇਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਇਸ ਭਾਵ ਦਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਉਸ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਹਨ, ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਰੂਪ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਨਾਲ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਇਸ ਭਾਵ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੰਦਾ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਠੰਢੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ। ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ, ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਧਨ ਵਿਰਾਸਤ ਜਾਂ ਸਾਥੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਨਾਲ ਬੱਝਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਬਚਦੇ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆਯੂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਭਾਵ ਹੈ, ਹੌਸਲੇ ਦੀ ਪਰਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਹ ਬਣਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਇਦਾਦ ਵਿਰਾਸਤ ਜਾਂ ਝਗੜੇ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਕੰਮ ਬੇਤਰਤੀਬ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲੀ ਖੋਜ ਲਈ ਚੰਗੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਔਖੇ ਭਾਵ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਦੂਜੇ ਔਖੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਉਲਟ ਤਰਕ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰੋਗ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ਦਾਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਹ ਅਚਾਨਕ ਮੋੜ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦਾ ਪੈਸਾ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਆਮੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਬਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸੇ ਉਲਟ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਥਿਤੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਰਤਾਂ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਇ 19.1 ਉੱਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼ ਕਿਸੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਬਾਅਦ, 19.2 ਉੱਤੇ, ਉਹੀ ਸੁਆਮੀ ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਪਾਪ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਜਾਂ ਲਗਨੇਸ਼ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 19.13 ਉੱਤੇ, ਨਾਲ ਪੀੜਿਤ ਚੰਦਰਮਾ ਜੁੜ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਤ ਤੱਕ ਕਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਸੇ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਪੜ੍ਹੋ। ਨੌਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦੀ ਪਰਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਖ਼ਤ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦਸਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਕਿੱਤਾ ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਦੇ ਮਸਾਲੇ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਜਨ, ਬੀਮਾ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਆਮਦਨ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਲਟ ਸਥਿਤੀ, ਜੋ ਪਰਦੇਸ, ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਵੱਲ ਝੁਕੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ।

ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਗ੍ਰਹਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ ਉਹ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਛਪੇ ਹੋਏ ਸ਼ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਉਲਟ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਇਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਾਸਾ ਚੁਣਨ ਦੀ ਥਾਂ ਇਹ ਪਾੜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।

ਅਭਿਆਸ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਇਹ ਹੈ। ਸ਼ਨੀ ਆਯੁਸ਼ਕਾਰਕ ਹਨ, ਉਹ ਗ੍ਰਹਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਾਸ਼ਰ 32.22 ਤੋਂ 24 ਉੱਤੇ ਆਯੂ ਦੇ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਆਯੂ ਦੇ ਕਾਰਕ ਨੂੰ ਆਯੂ ਦੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿਓ ਤਾਂ ਬਲ ਦੂਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਜੀਵਨ ਜੋ ਪੀਸਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਭਾਰੀ, ਅਸਧਾਰਨ ਸਹਿਣਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ ਨੂੰ ਝੱਲਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ। ਕਈ ਸਾਵਧਾਨ ਜੋਤਸ਼ੀ ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਝ ਹੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਪੀੜਾ ਦੇ ਹੋਣ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹਤ ਬਚਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਪਰ ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਪੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਇਸ ਲਈ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਨੰਬਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਫਲਦੀਪਿਕਾ 8.23 ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਸ਼ਨੀ ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਉਹ ਮੈਲਾ ਅਤੇ ਧਨਹੀਣ ਹੋਵੇਗਾ, ਬਵਾਸੀਰ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਰਹੇਗਾ, ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਸਤਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਪਾਵੇਗਾ। ਪੂਰਾ ਸ਼ਲੋਕ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਆਯੂ ਦਿੰਦੇ ਤਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਬਾਅਦ, 8.24 ਉੱਤੇ, ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ ਲਈ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਵੀ ਇਸੇ ਪਾਸੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ: 19.3 ਉੱਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਯੂ ਲਈ ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਣੇ ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਗ੍ਰਹਿ ਜਾਂ ਲਗਨੇਸ਼ ਨਾਲ ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸ਼ਨੀ ਛੋਟੀ ਆਯੂ ਹੇਠ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੰਮੀ ਹੇਠ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੇ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਗ੍ਰੰਥ ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਆਯੂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ਲੋਕ ਨਹੀਂ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਨੁਮਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਹੀ ਬੈਠੇ। ਪਰ ਗ੍ਰੰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ।

ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲ ਇਸ ਛੇਕ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ, ਸਰਜਰੀ ਅਤੇ ਸੋਜ਼ ਵਾਲੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਹੱਥ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਸਰਜਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਲਵਾਨ ਮੰਗਲ ਇੱਥੇ ਅਕਸਰ ਵਧੀਆ ਸਰਜਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਅਜਿਹਾ ਬੰਦਾ ਜੋ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਰਬਲ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਇਹ ਰਫ਼ਤਾਰ ਅਤੇ ਤਿੱਖੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨਾਲੋਂ ਛੋਟੀ ਅਤੇ ਵੱਧ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਰਾਹੂ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਨਾਲ ਜਨੂੰਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਖੋਜ ਜੋ ਪਿੱਛਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ, ਗ਼ੈਰ-ਰਵਾਇਤੀ ਪੈਸਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤਿੱਖੇ ਮੋੜਾਂ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ। ਇਹ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੱਕੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਚੈਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ।

ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ ਭਾਵਨਾ ਪੱਖੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੇਠਲੀ ਲਹਿਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਲਈ ਦਾਤ ਹੈ ਅਤੇ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਭਾਰ। ਮਨ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਲਈ ਆਰਾਮ ਸ਼ੌਕ ਨਹੀਂ, ਲੋੜ ਹੈ।

ਬਾਕੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ। ਸੂਰਜ ਧਿਆਨ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਅਤੇ ਖੋਜ ਵੱਲ ਮੋੜਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਇੱਥੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੱਲ ਝੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁੱਕਰ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਬੁੱਧ ਖੋਜ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣੀ ਮਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੇਤੂ ਵੈਰਾਗ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੀ ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੁਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਉਲਟ ਯੋਗ ਕੀ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ

ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਇਹ ਗੱਲ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ, ਨਾਂ ਸਮੇਤ ਆਖਦੀ ਹੈ।

ਮੰਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਫਲਦੀਪਿਕਾ 6.57 ਉੱਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਭਾਵ ਲਈ ਇੱਕ, ਜੋ ਉਦੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਭਾਵ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਛੇਵੇਂ, ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸੂਚੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ, ਯਾਨੀ ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਉਹ ਸਰਲ ਯੋਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਾਰਾਂਸ਼ ਇਹੀ ਵੇਰਵਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਛੇਵੇਂ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਠਵਾਂ ਵੀ ਉਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਰਲ ਜੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ 6.65 ਉੱਤੇ ਹੈ: ਲੰਮੀ ਆਯੂ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ, ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਵਿੱਦਿਆ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ, ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲਤਾ, ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ, ਅਤੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੋਹਰਤ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਹਨ ਜੋ ਔਖੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਉਸ ਯੋਗ ਬਾਰੇ ਪੂਰਾ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਸਮੇਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟੀਕਾਕਾਰ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਪਰੀਤ ਰਾਜ ਯੋਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ। ਉਸ ਨਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੇਖ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਸਰਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਅਤੇ ਵਿਪਰੀਤ ਰਾਜ ਯੋਗ ਸ਼ਬਦ ਫਲਦੀਪਿਕਾ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਇਹ ਬਾਅਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੁਖਾਲਾ ਛਤਰ ਜੋ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਸਮੂਹ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਯੋਗ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਹੈ। ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਗੱਲ ਇਹ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰੰਪਰਾ ਨੇ ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਉੱਨਤੀ ਦੇਣ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਰਸਮੀ, ਨਾਮੀ ਫਲ ਘੜਿਆ। ਇਹ ਉਸ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਵਿਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਅੱਠਵੇਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮੌਤ ਦਾ ਭਾਵ ਸਮਝਦਾ ਹੋਵੇ।

ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ ਕਦੋਂ ਸਰਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਦਸ਼ਾ ਅਤੇ ਗੋਚਰ

ਦੋ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਇਸ ਭਾਵ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪਹਿਲੀ ਹੈ ਵਿੰਸ਼ੋਤਰੀ ਦਸ਼ਾ। ਅੱਠਵਾਂ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਮਹਾਦਸ਼ਾ ਜਾਂ ਅੰਤਰਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਓਦੋਂ ਹੀ ਛੇਕ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ: ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਬਦਲਣਾ, ਵਿਰਾਸਤਾਂ, ਸਿਹਤ ਦੇ ਉਹ ਮਾਮਲੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਖ਼ਰ ਜਾਂਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤ ਜੋ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਆਮ ਦਰ ਸਾਫ਼ ਕਹਿ ਦੇਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਬਹੁਮਤ ਕੁਝ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਅਤੇ ਕੁਝ ਫੇਰ-ਬਦਲ ਨਾਲ ਸਧਾਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਹੜੀਆਂ ਦਸ਼ਾਵਾਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਕੈਲਕੁਲੇਟਰ ਉੱਤੇ ਹੈ।

ਦੂਜੀ ਹੈ ਗੋਚਰ। ਜਨਮ ਦੇ ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਗਿਣੇ ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਨੀ ਦਾ ਲੰਘਣਾ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਵਿਹਾਰ ਅਸ਼ਟਮ ਸ਼ਨੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਫਲਦੀਪਿਕਾ 26.22 ਉੱਤੇ ਇਸੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਜਨਮ ਰਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ ਸੰਤਾਨ, ਆਸ਼ਰਿਤਾਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੀ ਹਾਨੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਰੋਗ ਵੀ। ਕੰਮ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਦੌਰ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਲਾਹ ਕੇ ਉਸ ਤੱਕ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਹੀ ਸ਼ਬਦ ਲਗਨ ਤੋਂ ਗਿਣੇ ਜਨਮ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਲੰਘਣ ਲਈ ਵੀ ਸੁਣੋਗੇ। ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਰਤੋਂ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਅਭਿਆਸ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੌਖੀ ਬੋਲੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੋਚਰ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਹਰ ਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਹੀ ਗਿਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕਿਹੜਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਢੇ ਸਾਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ, ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਲਗਾਤਾਰ ਰਲ਼ਗੱਡ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਗੁਰੂ ਦੂਜਾ ਗ੍ਰਹਿ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਗ਼ਲਤ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲੰਘਣਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਗੋਚਰ ਸਾਰਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁਭ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਲਦੀਪਿਕਾ 26.19 ਇਸ ਨੂੰ ਥਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਯਾਤਰਾ, ਮਾੜਾ ਭਾਗ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਸਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਸਾਲ ਜੋ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਨ ਦੇ ਧੀਮੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਪੰਚਾਂਗ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਨੀ ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਅੱਗੇ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸੁਨੇਹੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ।

ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ। ਜਿਸ ਦਸ਼ਾ ਨੂੰ ਗੋਚਰ ਦਾ ਸਾਥ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੇਮੇਲ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਭਾਰੀ ਗੋਚਰ ਡਰ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ ਦੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਪੜ੍ਹਤਾਂ ਕਿੱਥੇ ਗ਼ਲਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ

ਮੌਤ ਦੇ ਭਾਵ ਵਾਲਾ ਢਾਂਚਾ ਇਸ ਭਾਵ ਬਾਰੇ ਕਹੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਡਰ ਵਿਕਦਾ ਹੈ।

ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਹਰ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਅੱਠਵਾਂ ਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਜਿਵੇਂ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਅਸਰ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ।

ਫਿਰ ਗ੍ਰੰਥ। ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੀ ਉਹ ਤਕਨੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਦੁਆਲੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਜੋਤਿਸ਼ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਰਤਾਂ ਲਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵਿਧੀਆਂ ਘੜੀਆਂ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਇ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਭੰਗ ਦਾ ਅਧਿਆਇ ਲਿਖਿਆ। ਮੰਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਯੂ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਹੀ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਗਿਣਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅਸਹਿਮਤ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਅਭਿਆਸੀ ਅੱਜ ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਿਹਾ।

ਅੱਠਵੇਂ ਨੂੰ ਔਖੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਰਲ਼ਗੱਡ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇਵਾਂ ਰੋਗ, ਕਰਜ਼ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਟਕਰਾਅ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜ ਕੇ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਹਾਨੀ ਅਤੇ ਛੱਡਣਾ ਹੈ। ਅੱਠਵਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਸ ਸਭ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿਸਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਨਾ ਦਿਸੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਿਰਾਸਤਾਂ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਖੋਜਾਂ ਵੀ, ਅਤੇ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਫੜੇ ਗਏ ਰੋਗ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਕਟ ਵੀ ਜੋ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਪਾਰਕ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਦੀ ਪੜ੍ਹਤ ਕਿਸੇ ਰਤਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉੱਤੇ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਦਾਨ ਸ਼ਾਇਦ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਡਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ਟਮ ਭਾਵ ਕਿਵੇਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਹੈ

ਇਸੇ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਅੱਠਵੇਂ ਉੱਤੇ ਪਈ ਰਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਗ੍ਰਹਿ। ਅਸ਼ਟਮੇਸ਼, ਉਹ ਕਿਸ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ। ਤੀਜਾ ਭਾਵ, ਜੋ ਆਯੂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅੱਧ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਨੀ ਦਾ ਬਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਆਯੁਸ਼ਕਾਰਕ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਿ ਚੱਲ ਰਹੀ ਦਸ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੇੜ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਔਖਾ ਅੱਠਵਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਜਗਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਸੁਭਾਅ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ।

ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਮ ਲੇਖ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕੁੰਡਲੀ ਬਾਰੇ ਸਿੱਧਾ ਜਵਾਬ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਗ ਲਵੋ। ਆਚਾਰੀਆ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਮੁਫ਼ਤ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਸੂਰਜ ਰਾਸ਼ੀ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਅਸਲ ਕੁੰਡਲੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਦਾ ਸਵਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਦੇ ਪੰਡਿਤ ਨਾਲ ਵਰਤਦੇ। ਡਰ ਦਾ ਧੁੰਦਲਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਰੂਪ ਪੁੱਛੋ। ਈਮਾਨਦਾਰ ਜਵਾਬ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਸ ਚੁੱਪ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਡਰਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਭਰਦੇ ਆਏ ਹੋ।

ਸਰੋਤ

• Brihat Parashara Hora Shastra, translated by R. Santhanam (two volumes). Read for 11.6 and 11.9 on what the fifth and eighth houses signify; chapter 19 on the effects of the eighth house, including 19.1 on the eighth lord in an angle, 19.2 and 19.3 on short life and on Saturn, and 19.13; 32.22 to 24 assigning the eighth house from Saturn to death, which is the basis for treating Saturn as ayushkaraka; chapter 43 on longevity, including the pindayu, naisargayu and amsayu methods and 43.53 to 54 on the spans of 32, 64 and 120 years; 44.2 to 5 on the third and eighth as the longevity houses and the second and seventh as marakas; and chapters 9 and 10, evils at birth followed immediately by their antidotes.
• Phaladeepika by Mantreswara, translated by V. Subrahmanya Sastri, second edition, 1950. Read for the opening chapter on the significations of the bhavas; 6.57 listing the twelve yogas formed when a bhava lord occupies the 6th, 8th or 12th, and 6.65 on the results of Sarala Yoga; 8.23 on Saturn in the eighth house and 8.24 on Saturn in the eleventh giving a long span; 13.3 and 13.4 on why the life span is not judged in the first twelve years, and 13.6 giving the bands as 32, 70 and 100 years; and the transit chapter, 26.19 on Jupiter in the eighth from the janma rasi and 26.22 on Saturn there. The phrase "Vipareeta Raja Yoga" does not occur anywhere in this translation; Mantreswara names the individual yogas, not the category.
• Rigveda 7.59.12, the Tryambakam verse known as the Mahamrityunjaya mantra, which also appears in the Yajurveda. Translated in Ralph T. H. Griffith, The Hymns of the Rigveda, volume 2, at Book VII hymn 59 verse 12.